III Niedziela Zwykła:"Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!"
Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.
Nauka o królestwie Bożym zajmuje centralne miejsce w nauczaniu Chrystusa. W osobie Jezusa Bóg przychodzi do ludzi i chce królować w ich sercach. Na tyle „bliskie jest królestwo Boże”, na ile Bóg w Chrystusie zbliżył się do ludzkiego serca. więcej 

II Niedziela Zwykła
Jan stał z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek Boży. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: Czego szukacie? Oni powiedzieli do Niego: Rabbi! - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz? Odpowiedział im: Chodźcie, a zobaczycie. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: Znaleźliśmy Mesjasza - to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas - to znaczy: Piotr.
Gdy odkrywamy Jezusa jako żywą, kochającą osobę, odkrywamy także, że jest Kimś, kto chce się z nami zaprzyjaźnić. On nie szuka w nas ideologów, działaczy, lecz przyjaciół. Dla niego jesteśmy ważni, z naszą biedą i obdarowaniem, cierpieniem i tęsknotą. Nie jesteśmy dla niego pionkami czy trybikami. Dlatego poprzez słowa Ewangelii pyta nas Jezus o nasze pragnienia: „Czego szukacie?". Nie można zobaczyć Boga i pozostać przy życiu. Zobaczyć Boga przez poznanie Go swoim sercem oznacza rewolucję. Odkrywamy, że On dając nam się cały przez tajemnicę Wcielenia i Odkupienia, prosi nas osobiście także o dar całkowity. więcej 

Niedziela Chrztu Pańskiego:"Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie"
Jan Chrzciciel tak głosił: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym. W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.
Dzisiejsza Ewangelia zwraca się do nas w słowach najprostszych. Ten, który „nie jest godny rozwiązać rzemyka u sandałów”, wie dobrze, że nikogo nie wolno mu zatrzymać dla siebie. Jordan, nad którym Jan udziela chrztu, to twarda szkoła przetrwania, w której bardziej niż na siebie trzeba liczyć na Tego Drugiego, bez którego nic nie potrafimy uczynić. Żeby zobaczyć otwierające się niebo i usłyszeć głos Ojca, który do nas mówi, trzeba zdobyć się na odwagę wejścia do wody i oczyszczenia, trzeba sobie powiedzieć: „nie ja jestem najmocniejszy”, a potem schylić się i rozwiązać rzemyk u sandałów. Co to znaczy? więcej 

• Uroczystość Objawienia Pańskiego
  Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon . Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. więcej 
• Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
  Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki]. Na zakończenie starego roku i na początku nowego gazety codzienne, a zawłaszcza tygodniki drukują kroniki i omówienia najważniejszych wydarzeń mijającego roku. Cechą charakterystyczną tych wszystkich podsumowań jest to, że podlegają przemijaniu tak samo jak fakty, które podają i omawiają: jeszcze dzisiaj są aktualne, ale już jutro pójdą w zapomnienie. Możemy być pewni, że wszystkie te gazety i tygodniki trafią za kilka dni do kontenerów na makulaturę. Wszyscy czasami mamy wrażenie, że stoimy pośrodku szerokiej, wartkiej i niebezpiecznej rzeki: spieniony nurt wydarzeń płynie tuż obok nas. Jedne zdarzenia dotykają nas bezpośrednio, wciągają nas, a niekiedy nawet wywracają. Inne rozgrywają się daleko od nas i niewiele nas obchodzą. Niemniej: jedno zdarzenie goni drugie, a na końcu wszystko zdaje się rozpływać. Ale czy rzeczywiście nic z tego nie zostaje? Czy istotnie to wszystko nie pozostawia w nas żadnego śladu? więcej