Czwartek, 14 grudnia 2017       Imieniny: Alfreda, Izydora, Zoriny

 

 

 

 

 

Liturgia Słowa na dziś »


Informacje z parafii Ogłoszenia parafialne Intencje mszalne Kalendarz wydarzeń Fotogaleria Serwis KRP Serwis e-KAI

Aktualności parafialne

IV Niedziela Wielkiego Postu
Każdy z nas mógłby uczynić dużo więcej dobrego, gdyby potrafił uznać, że inni też mogą mieć rację. Nie mamy monopolu na mądrość, a to, co uda nam się wymyślić, niekoniecznie musi być jedynym słusznym rozwiązaniem.



Dość powszechne - i chyba niedalekie od prawdy - jest przekonanie, że człowiek nie lubi być pouczany. Ileż to razy można usłyszeć „nie pouczaj mnie" albo „przestań mnie pouczać, sam wiem, co mam robić". Powiedzą to nie tylko dorośli, ale i dzieci; powiedzą ludzie sprawujący jakąś władzę, piastujący stanowiska, i ich podwładni, którzy wykonują swoje codzienne obowiązki. Nieomal podświadomie pielęgnujemy w sobie przekonanie, że racja jest zawsze (no może prawie zawsze) po naszej stronie. Żeby nas jednak nie zjadła pycha, słuszność takiego myślenia, na szczęście, weryfikuje samo życie.



Ewangelia o uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia pokazuje nam między innymi krótką rozmowę z faryzeuszami, którzy nie chcieli znać żadnej prawdy poza tą, która była dla nich wygodna i potwierdzała ich przekonania. Zatwardziałość serca i umysłu, a może po prostu pycha, nie pozwoliły im uznać namacalnego znaku łaski Bożej. więcej

III Niedziela Wielkiego Postu
Być może niejeden już raz słyszeliśmy w kazaniu, że czasem bardzo prosta myśl, a niekiedy nawet jedno słowo, może zmienić czyjeś życie. Co więcej, może i nas samych dotknęło w ten sposób czyjeś słowo. Czyż więc nie czas, byśmy odkryli, że tak że my sami możemy w podobny sposób przyjść innym z pomocą?



Wielu księży, pracujących w parafiach i różnego rodzaju duszpasterstwach środowiskowych, mogłoby przytoczyć rozmaite sytuacje, w których ludzie ochrzczeni, ale w gruncie rzeczy z Kościołem niezwiązani, niepraktykujący, rzadko przystępujący do sakramentów świętych, nagle, pod wpływem bezpośrednio do nich skierowanej prośby o pomoc, radykalnie się zmieniali. Ta jedna prośba, dzięki której zostali wydobyci z anonimowości, odmieniła ich życie. Odkrycie, że ksiądz ich potrzebuje i że mają coś do zrobienia w swojej parafii, pozwoliło im - mówiąc z pewną przesadą - odnaleźć swoje miejsce w Kościele.



Przy studni Jakuba, o której czytamy dziś w Ewangelii, dzieje się coś podobnego. Ten, który może dać i zrobić dużo więcej niż kobieta jest sobie w stanie wyobrazić, staje się Tym, który prosi. I właśnie ta prośba staje się początkiem czegoś nowego w życiu Samarytanki. Wydawało się bowiem, że z powodu grzesznego życia wszyscy ją odrzucili. Jej życie straciło sens. A tu nagle jest Ktoś, kto jej potrzebuje. więcej

II Niedziela Wielkiego Postu
Na progu Wielkiego Postu czytania liturgiczne prowadzą nas „na górę wysoką osobno”, abyśmy przeżyli coś z tego, co stało się udziałem Piotra, Jakuba i Jana — wybranych spośród wybranych. Pan Jezus mógł zabrać na górę Tabor całą dwunastkę. A jednak wybrał tylko trzech. Decydowały o tym nie ich dotychczasowe zasługi (których po prostu jeszcze nie mieli), ale Boże zamiary, misja, którą mieli wkrótce pełnić. Piotr miał być pierwszym papieżem, Jakub — pierwszym biskupem Jerozolimy, a Jan ostatnim apostolskim świadkiem tego wszystkiego, co Jezus powiedział i czego dokonał, a przede wszystkim — kim był. Do wypełnienia tak pojętej misji potrzebna im była silna wiara, umocniona wcześniejszym, szczególnym doświadczeniem religijnym, które z natury rzeczy wymaga jakiejś formy odosobnienia.



Ewangelista pisze, że Jezus „przemienił się wobec nich”, co znaczy, że ujrzeli Go takim, jakiego jeszcze nie widzieli: „Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło”. Stanął przed nimi, odsłaniając rąbek tajemnicy swego bóstwa. Był to ten sam Jezus, z którym tyle razy rozmawiali, zasiadali do stołu, wędrowali ścieżkami Palestyny. Już wcześniej podziwiali Jezusa ze względu na mądrość nauki, którą głosił, i nadzwyczajność znaków, które czynił. Może jeszcze nie do końca rozumieli, co to znaczy, że On i Ojciec stanowią „jedno” i że właśnie On jest „obrazem” Boga niewidzialnego. Ale przecież wiedzieli już o Nim tak wiele. więcej

I Niedziela Wielkiego Postu
Wielu ludzi z ogromnym zaangażowaniem, można nawet powiedzieć - z pasją, oddaje się dziś swojej pracy. Wielu odczuwa zadowolenie z tego, co robi i nie przywiązuje wielkiej wagi do godzin spędzonych „po czasie". Mimo satysfakcji z pracy bardzo często powtarzają jednak, że odczuwają jakiś niedosyt - ten, który dotyczy spraw ducha.



Pośród wielu aspektów Wielkiego Postu, które zwykliśmy wymieniać jako najważniejsze, jest i ten związany z wyciszeniem, zatrzymaniem, refleksją. Niestety, w nawale codziennych zajęć, zwłaszcza wydłużającego się lub nieregularnego czasu pracy, wielu ludziom z trudem udaje się włączyć w wielkopostne praktyki religijne. Rekolekcje, Droga Krzyżowa czy Gorzkie żale niejednemu wydają się czymś wręcz niemożliwym do przeżycia. Czy jest możliwe, żeby świat aż tak bardzo zagarnął nasze życie, iż nie możemy nic zrobić, by znaleźć czas dla Boga, a tym samym również dla siebie? Ewangelia opowiadająca o kuszeniu Jezusa na pustyni, którą czytamy każdego roku w pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu, przypomina nam przede wszystkim o tym, jak wiele zależy od samego człowieka. Zwłaszcza ostatnia odpowiedź Chrystusa, „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz", wskazuje, gdzie znajduje się punkt odniesienia dla całego naszego życia. Jeśli pośród bardzo wielu ważnych i absorbujących zajęć potrafimy przypominać sobie Komu mamy oddawać pokłon i Komu służyć, z pewnością na wszystko znajdzie się czas. więcej

VIII Niedziela Zwykła
Niektórzy ludzie są tak zajęci zdobywaniem dóbr materialnych, jakby wyłącznie one mogły przynieść człowiekowi szczęście. Co prawda pełnią one ważną rolę, ale są tylko środkiem do ostatecznego celu naszego życia. Chrystus Pan odsłania dziś przed nami prawdziwe wartości i dobra nieprzemijające. Każe nam patrzeć na ptaki i lilie polne, podziwiać, jak Bóg się o nie troszczy. Ma to nam przypominać cuda Bożej Opatrzności, których doświadczamy na co dzień. Pamiętając o nich, nie możemy nie służyć całym sercem Bogu. On jest naszym Stworzycielem i najlepszym Ojcem. Nie tylko powołał nas do istnienia, ale też stale czuwa nad nami i troszczy się o nas dużo bardziej niż o otaczającą nas przyrodę. Jemu mamy więc zaufać i powierzyć wszystkie sprawy, zwłaszcza te najtrudniejsze, przekraczające nasze ludzkie możliwości. więcej




...::: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] :::...



Fotogaleria


Bierzmowanie 2016
własne 2016-09-15
zobacz
Ostatnio dodane informacje

I Niedziela Adwentu
Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata
XXXIII Niedziela Zwykła
XXXII Niedziela Zwykła
XXXI Niedziela Zwykła
Uroczystośc Rocznicy Poświęcenia Kościoła
XXIX Niedziela Zwykła
XXVIII Niedziela Zwykła
XXVII Niedziela Zwykła
XXVI Niedziela Zwykła
Kalendarz wydarzeń
Zobacz cały kalendarz

 
 
statystyka
Parafia MB Królowej Korony Polskiej w Kopciach