Środa, 23 sierpnia 2017       Imieniny: Apolinarego, Miły, Róży

 

 

 

 

 

Liturgia Słowa na dziś »


Informacje z parafii Ogłoszenia parafialne Intencje mszalne Kalendarz wydarzeń Fotogaleria Serwis KRP Serwis e-KAI

Aktualności parafialne

Boże Narodzenie
Obchodzimy dzisiaj Uroczystość Narodzenia naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Nasz Kościół w sposób szczególny kontempluje dzisiaj Boga, który jest Emmanuelem, czyli Bogiem z nami, a nie jakimś Bogiem abstrakcyjnym i dalekim od naszego ludzkiego życia. Przede wszystkim powinniśmy uznać, że chodzi w tym przypadku o jakieś szczególne i wyjątkowe urodziny, gdyż o tym wydarzeniu mówimy ciągle jeszcze pomimo tego, iż upłynęło już 20 wieków od tamtej nocy. Popatrzmy, drodzy, ileż to wielkich wydarzeń pokrył kurz historii, bo po siedmiu cudach świata, którymi zachwycała się starożytność, prawie już nic nie pozostało, rozleciało się imperium rzymskie i cesarstwo Napoleona, a przecież o narodzeniu Jezusa nigdy nie przestajemy mówić i nie przestajemy wspominać tego wielkiego wydarzenia.



Dlaczegóż to Bóg stał się człowiekiem? Dlaczego przyszedł On do nas i dlaczego w swojej odwiecznej mądrości zechciał urodzić się w ubóstwie, a nie w splendorze pałacu królewskiego? Oto pytania, które stawiamy sobie dzisiaj w Uroczystość Bożego Narodzenia. Ewangelia daje nam tutaj bardzo jasną odpowiedź na powyższe trudności, gdyż mówi ona, iż Bóg stał



się jednym z nas, ponieważ nas umiłował. Bóg bowiem tak bardzo umiłował świat - a więc przede wszystkim nas ludzi -że zesłał Syna swego Jednorodzonego, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (zob. J 3, 16). Tak więc Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek z Jego łaski stał się uczestnikiem Bożego życia. Miłość szuka bliskości z ukochaną osobą -o czym świadczy najlepiej ból rozstania osób, które się kochają - i dlatego też Bóg maksymalnie zbliżył się do nas, byśmy i my zbliżyli się do Niego. więcej

IV Niedziela Adwentu
Czytając dzisiejszą Ewangelię możemy odczuć, że życie dwojga młodych ludzi z Nazaretu — Maryi i Józefa — nacechowane jest milczeniem. Maryja i Józef mają swój własny sekret i swoje powołanie. Maryja zachowuje w sercu swoje doświadczenie spotkania z Bogiem. Józef, mąż sprawiedliwy, przeżywa wewnętrzną walkę między miłością a prawem. Prawo skazywało wiarołomną narzeczoną na karę śmierci przez ukamienowanie na progu rodzicielskiego domu (por. Pwt 22, 22-27). Józef wybiera rozwiązanie dyskretne, choć bolesne, poprzez które próbuje ocalić dobre imię. Postanawia zerwać zaręczyny i oddalić, porzucić Maryję.



Kontemplując tę scenę, możemy stawiać liczne pytania: Dlaczego Maryja nie dzieli się doświadczeniem zwiastowania z Józefem? Dlaczego zachowuje tajemnicę? Dlaczego idzie do Elżbiety, pozostawiając narzeczonego w niepewności?



Możemy również odczuć, że życie Maryi i Józefa nacechowane jest milczeniem. Maryja przechowuje w swoim sercu słowa Boże, rozważa je (Łk 2, 19), ale również dzieli się z Elżbietą. Józef natomiast jest człowiekiem dogłębnego milczenia. Z jego ust nie padło żadne, choćby najkrótsze zdanie, zapisane w historii. Jakby nie miał nam nic do powiedzenia. Jednak w tym milczeniu słucha, rozważa, a później działa. Bez rozgłosu, bez słowa, ale i nie bez cierpienia, rozwiązuje w wierze problemy, które stawia przed Nim Bóg. Józef uczynił tak, jak Mu Anioł Pański polecił. więcej

Rekolekcje adwentowe
W piątek rozpoczniemy w naszej parafii rekolekcje adwentowe. Jest to kolejna okazja do pogłębienia naszej osobistej więzi z Bogiem.Celem rekolekcji jest odkrywanie przez każdego z nas miłości jaką Bóg nas obdarza. Podejmijmy refleksję nad naszym życiem w świetle Słowa Bożego, które usłyszymy. Warto w czasie rekolekcji zatrzymać się na chwilę i wyłączyć z codziennej gonitwy, aby zadać sobie pytania : Czego pragnę od Boga? Czy chcę w moim życiu wypełniać Jego wolę? Kim On dla mnie jest? więcej

II Niedziela Adwentu
Jan Chrzciciel nie przebiera! w słowach. A jednak był słuchany i miał wielki autorytet, bo swoje słowa potwierdzał świadectwem własnego życia



Niewątpliwie potwierdza! je także Duch Święty, dając jego słowom silę przekonania, jakiej nie miało samo z siebie żadne ludzkie słowo. Ludzie mieli świadomość, że stają przed prorokiem, że Jan spełnia misję zleconą przez samego Boga. Atrybuty proroka: pustynia, sierść wielbłądzia, skórzany pas, surowe jedzenie - były jedynie pierwszym znakiem, przyciągającym i skupiającym uwagę na Janie. Zdecydowanie ważniejsze było to, co głosił i siła, z jaką to czynił. Dlatego tłumy ściągały do niego z daleka, mimo że jego słowa na pewno nie były pochlebstwem. Ale prawda, nawet twarda, ma większą siłę przyciągania niż puste pochlebstwa.



A głoszone przez Jana upomnienia trafiały w samo sedno: w religijny formalizm i legalizm Żydów. Dla wielu z nich liczyły się tylko zewnętrzne pozory zachowywania prawa oraz religijna obrzędowość. Nie rozumieli istoty swojej wiary ani też dziedzictwa Abrahama. Sam fakt przynależności do narodu żydowskiego, a tym samym do potomstwa abrahamowego, uznali za wystarczającą gwarancję zbawienia, a nawet za powód do chluby i tytuł dla różnych przywilejów. więcej

I Niedziela Adwentu
Na początku Adwentu Kościół przypomina nam o Paruzji, czyli ponownym przyjściu Pana na końcu czasów i zachęca do czujności, wierności, wyciszenia imodlitewnego przygotowania.



Jezus w Ewangelii odwołuje się najpierw do czasów Noego. Były to czasy „zsekularyzowane”. Codzienność i przyjemności nie pozwalały koncentrować się na sprawach ducha ani dostrzegać widocznych znaków Boga. Ponadto panowało zepsucie i zło moralne: Bóg widział, iż ziemia jest skażona, że wszyscy ludzie na ziemi postępują niegodziwie (Rdz 6, 12). Bóg żałował, że stworzył ludzi na ziemi i zasmucił się (Rdz 6, 6). Konsekwencją był „potop”. Tragedii uniknął jedyny nieskazitelny, żyjący w przyjaźni z Bogiem — Noe (Rdz 6, 8-9).



Współczesny świat przypomina czasy Noego: egoizm i egocentryzm, myślenie o sobie, przyjemności zmysłowe i brak troski o ducha, brak przejrzystości i prawdy, niesprawiedliwość i nieliczenie się z prawami innych, zmysłowość i zaspokajanie wszelkich pożądań i pragnień, pomieszanie pojęć, wartości, wybieranie środków połowicznych, kompromisy, bezkarne zło, bezsilność, letarg wymiaru sprawiedliwości, społeczna aprobata grzechu, zła, promocja tych, którzy propagują zło...



Przypomnienie czasów Noego nie ma służyć lękowi, ale być zachętą do świadomego czuwania i wytrwałości. Życie duchowe jest czuwaniem, oczekiwaniem, nadzieją. Jest przeciwieństwem bierności, duchowej apatii, lenistwa ( acedii ). Serce nie lubi pustki. Kiedy się pojawia pragnie ją czymś zapełnić. Gdy nie ma wartości głębszych, duchowych, ich miejsce zajmą sprawy drugorzędne: codzienne troski, zmartwienia, lęki, a także radości, zmysłowe przyjemności, namiętności, pokusy, grzechy... Konsekwencją jest rutyna i urządzenie się w przeciętności. więcej




...::: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] :::...



Fotogaleria


Bierzmowanie 2016
własne 2016-09-15
zobacz
Ostatnio dodane informacje

XX Niedziela Zwykła
Święto Przemienienia Pańskiego
XVII Niedziala Zwykła
Odpust ku czci św. Krzysztofa
XV Niedziela Zwykła
XIV Niedziela Zwykła
XIII Niedziela Zwykła
XI Niedziela Zwykła
Uroczystość Trójcy Przenajświętszej
Zesłanie Ducha Świętego
Kalendarz wydarzeń
Zobacz cały kalendarz

 
 
statystyka
Parafia MB Królowej Korony Polskiej w Kopciach