Wtorek, 27 czerwca 2017       Imieniny: Cypriana, Emanueli, Władysława

 

 

 

 

 

Liturgia Słowa na dziś »


Informacje z parafii Ogłoszenia parafialne Intencje mszalne Kalendarz wydarzeń Fotogaleria Serwis KRP Serwis e-KAI

Aktualności parafialne

I Niedziela Wielkiego Postu
Wielu ludzi z ogromnym zaangażowaniem, można nawet powiedzieć - z pasją, oddaje się dziś swojej pracy. Wielu odczuwa zadowolenie z tego, co robi i nie przywiązuje wielkiej wagi do godzin spędzonych „po czasie". Mimo satysfakcji z pracy bardzo często powtarzają jednak, że odczuwają jakiś niedosyt - ten, który dotyczy spraw ducha.



Pośród wielu aspektów Wielkiego Postu, które zwykliśmy wymieniać jako najważniejsze, jest i ten związany z wyciszeniem, zatrzymaniem, refleksją. Niestety, w nawale codziennych zajęć, zwłaszcza wydłużającego się lub nieregularnego czasu pracy, wielu ludziom z trudem udaje się włączyć w wielkopostne praktyki religijne. Rekolekcje, Droga Krzyżowa czy Gorzkie żale niejednemu wydają się czymś wręcz niemożliwym do przeżycia. Czy jest możliwe, żeby świat aż tak bardzo zagarnął nasze życie, iż nie możemy nic zrobić, by znaleźć czas dla Boga, a tym samym również dla siebie? Ewangelia opowiadająca o kuszeniu Jezusa na pustyni, którą czytamy każdego roku w pierwszą Niedzielę Wielkiego Postu, przypomina nam przede wszystkim o tym, jak wiele zależy od samego człowieka. Zwłaszcza ostatnia odpowiedź Chrystusa, „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz", wskazuje, gdzie znajduje się punkt odniesienia dla całego naszego życia. Jeśli pośród bardzo wielu ważnych i absorbujących zajęć potrafimy przypominać sobie Komu mamy oddawać pokłon i Komu służyć, z pewnością na wszystko znajdzie się czas. więcej

VIII Niedziela Zwykła
Niektórzy ludzie są tak zajęci zdobywaniem dóbr materialnych, jakby wyłącznie one mogły przynieść człowiekowi szczęście. Co prawda pełnią one ważną rolę, ale są tylko środkiem do ostatecznego celu naszego życia. Chrystus Pan odsłania dziś przed nami prawdziwe wartości i dobra nieprzemijające. Każe nam patrzeć na ptaki i lilie polne, podziwiać, jak Bóg się o nie troszczy. Ma to nam przypominać cuda Bożej Opatrzności, których doświadczamy na co dzień. Pamiętając o nich, nie możemy nie służyć całym sercem Bogu. On jest naszym Stworzycielem i najlepszym Ojcem. Nie tylko powołał nas do istnienia, ale też stale czuwa nad nami i troszczy się o nas dużo bardziej niż o otaczającą nas przyrodę. Jemu mamy więc zaufać i powierzyć wszystkie sprawy, zwłaszcza te najtrudniejsze, przekraczające nasze ludzkie możliwości. więcej

VII Niedziela Zwykła
Jeśli tak trudno nam miłować braci, to dlatego, że serca nasze nie otworzyły się jeszcze na Boże miłosierdzie. Pamięć o Jego dobrodziejstwach przynagla do czynienia dobrze braciom. Cierpliwość, jaką On nam okazał, może powstrzymać niepotrzebne słowo... Jeśli będziemy widzieć Jego łaskawe działanie, a nie zatrzymamy się na słabościach swoich czy braci, wtedy Jego miłość będzie mogła przez nas działać. więcej

VI Niedziela Zwykła
Jakże często można usłyszeć mądrych tego świata, którzy odrzucają Boże przykazania twierdząc, iż „nie cierpią” ograniczeń, że kochają wolność. Gdyby pojęli tajemnicę Bożej mądrości, dostrzegliby, że Dekalog jest darem kochającego Ojca, który nie chce, by Jego dzieciom stała się krzywda. Ale człowiek jest wolny i może wybierać. Jak to czynić, by potem nie żałować? Módlmy się częściej do Ducha Świętego. On bowiem „przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego”. więcej

V Niedziela Zwykła
Słowo Boże ogłoszone na dzisiejszej liturgii jest bardzo klarowne. Chrystus, tym razem, nie mówi nam o Ojcu w niebie; nie mówi o sobie, ale mówi o nas. Mówi, kim jesteśmy jako Jego uczniowie. Nazywa nas solą ziemi i światłem świata i wzywa nas do spełniania dobrych uczynków. Co to znaczy być solą ziemi? Wiemy z doświadczenia, czym jest sól mineralna, przyrodnicza. Jest czymś służącym do nadawania smaku potrawom i jest środkiem konserwującym, chroniącym je przed zepsuciem. Tak jak sól nadaje smak potrawom, tak my jako uczniowie Chrystusa winniśmy nadawać „smak” życiu. Sól w potrawie się rozpuszcza, ginie dla siebie, by nadać wartość, smak, potrawie. Jako chrześcijanie winniśmy umierać dla siebie, by z „cząstki” nas innym żyło się lepiej, by ich życie nabierało wyższej jakości. Będąc solą ziemi, winniśmy także chronić dobro przed zepsuciem. Winniśmy ochraniać wartości duchowe, aby zawsze były świeże i żywotne. Co znaczy być światłem świata? Światło w przyrodzie pełni podwójną funkcję: oświeca i ogrzewa. Światło oświeca, umożliwia widzenie. Potrzebujemy światła, by widzieć, by pracować, by się poruszać, by czytać, by się uczyć. Światło zapewnia nam bezpieczeństwo przy poruszaniu, uwalnia nas od lęku przed napaścią zła, które często panoszy się w ciemnościach. Światło emanuje z siebie ciepło, jest czynnikiem ogrzewającym. Największe źródło światła, jakim jest słońce, nie tylko daje nam światło, ale także dostarcza nam ciepła, które jest warunkiem życia biologicznego. więcej




...::: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] :::...



Fotogaleria


Bierzmowanie 2016
własne 2016-09-15
zobacz
Ostatnio dodane informacje

XI Niedziela Zwykła
Uroczystość Trójcy Przenajświętszej
Zesłanie Ducha Świętego
Wniebowstąpienie Pana Jezusa
VI Niedziela Wielkanocna
V Niedziela Wielkanocna
IV Niedziala Wielkanocna
III Niedziela Wielkanocna
Niedziela Miłosierdzia
Zmartwychwstał Pan
Kalendarz wydarzeń
Zobacz cały kalendarz

 
 
statystyka
Parafia MB Królowej Korony Polskiej w Kopciach